JPG, PNG ve PDF aslında hangi biçimi kullanmalısınız?

Çoğu kişi bu üç biçimi tesadüfen öğrenir — kaydetme penceresinin sunduğu, telefonun ürettiği, sitenin dayattığı ne ise o — ve sonunda hepsini aynı şeyin birbirinin yerine geçen adları gibi kullanır. Bunlar uzaktan yakından aynı şey değil ve aradaki farklar gündelik belge sıkıntılarının şaşırtıcı bir bölümünü açıklıyor: bulanıklaşan ekran görüntüsü, arkasında gri kutu beliren logo, dosyayı kabul etmeyen form, 14 MB'lık e-posta eki.

Anlaşılması en yararlı şey, bunun aslında üçlü bir karşılaştırma olmadığıdır. JPG ile PNG görsel biçimleridir ve tek belirli bir noktada ayrışırlar. PDF ise bir belge kabıdır ve tamamen başka bir kategoriye aittir.

Kısa yanıt

• JPG — fotoğraflar ve içeriğin sürekli tonlu olduğu, küçük dosya boyutunun piksel düzeyinde doğruluktan önemli olduğu her şey.
• PNG — ekran görüntüleri, logolar, şemalar, keskin kenarı veya düz rengi olan her şey ve saydam arka plan gereken her şey.
• PDF — belge olan her şey: birden çok sayfa, okunmak üzere yazılmış metin, yazdırılacak, imzalanacak, arşivlenecek veya birine sunulacak her şey.

Tek bir şey aklınızda kalacaksa: bir şey resim değil de belge olduğu anda yanıt PDF'tir; JPG'nin ekranınızda ne kadar iyi göründüğünün önemi yoktur.

JPG aslında ne yapar

JPG — JPEG olarak da yazılır, aynı biçimdir — kayıplı sıkıştırma kullanır. Görseli çözümler, insan görüşünün fark etme olasılığı en düşük ayrıntıların hangileri olduğuna karar verir ve onları kalıcı olarak atar. Sonuç, ham piksel verisinin belki onda biri büyüklüğünde, çoğunlukla gözle görülmeyen bir bedelle elde edilmiş bir dosyadır.

Fotoğraflar için bu takas mükemmeldir. Fotoğrafik içerik sürekli tonludur — rengin ve parlaklığın kademeli geçişleri, az sayıda sert kenar — ki algoritma tam olarak bunun için tasarlandı. İyi kaydedilmiş bir manzara JPG'si, boyutun çok küçük bir kesrinde, aslından gözle ayırt edilemez; dünyadaki her fotoğraf makinesinin ve telefonun JPG üretmesinin nedeni budur.

Sert kenarı olan her şeyde aynı algoritma gözle görülür biçimde başarısız olur. Metin, çizgi çizimler, ekran görüntüleri ve logolar düz bir renkten diğerine ani geçişlerle doludur; bu da JPG'nin en kötü başa çıktığı durumdur. Sıkıştırma harflerin kenarlarında hafif bulaşmalar ve bloklu haleler üretir — bozulmalar — ve JPG olarak kaydedilmiş bir ekran görüntüsünün aslının yanında hafifçe kirli görünmesinin nedeni budur.

JPG'de saydamlık da yoktur. Her JPG dolu bir dikdörtgendir. Saydam arka planlı bir logoyu JPG olarak kaydedin, saydamlık beyaza dönüşür — renkli bir sayfaya yerleştirilen logoların arkasında beliren beyaz kutunun kaynağı budur.

PNG aslında ne yapar

PNG kayıpsız sıkıştırma kullanır. Piksel verisindeki örüntüleri bulup daha verimli saklar, ama görseli birebir yeniden kurar: her piksel aslıyla özdeş geri gelir. Dosya kaç kez açılıp yeniden kaydedilirse kaydedilsin hiçbir şey atılmaz.

Bu da PNG'yi tam olarak JPG'nin mahvettiği içerik için doğru seçim yapar. PNG olarak kaydedilen bir ekran görüntüsü piksel düzeyinde doğrudur: metin dosyada, ekranda olduğu kadar nettir. Şemalar, grafikler, logolar, simgeler ve geniş düz renk alanları olan her şey PNG'de son derece iyi sıkışır, çoğu zaman JPG'den daha iyi; çünkü tekrarlayan özdeş pikseller algoritmasının iyi olduğu şeydir.

PNG ayrıca gerçek bir alfa kanalını destekler — piksel başına saydamlık, yumuşak kenarlar için kısmi saydamlık dahil. Logoların ve simgelerin PNG olarak dağıtılmasının nedeni budur: aynı dosya beyaz bir sayfaya, koyu bir sayfaya veya bir fotoğrafın üzerine, peşinden dikdörtgen bir arka plan sürüklemeden oturur.

Bedeli boyuttur; hem de PNG'nin kötü olduğu tek içerik türünde. Fotoğraflarda neredeyse hiç tekrarlayan piksel yoktur, dolayısıyla kayıpsız sıkıştırmanın yararlanacağı pek bir şey kalmaz; PNG olarak kaydedilen bir fotoğraf, görünür hiçbir kazanç sağlamadan, eşdeğer JPG'den rutin olarak beş-on kat büyüktür. Tatil fotoğraflarını PNG olarak göndermek, ekran görüntüsünü JPG olarak kaydetmenin ayna görüntüsüdür: içeriğe yanlış biçim.

PDF neden aynı kategoride değil

JPG ve PNG bir piksel ızgarası saklar. Sakladıkları tek şey budur. PDF ise bir belgeyi tarif eden bir kaptır: tanımlı ölçüleri olan sayfalar, gömülü yazı tipleriyle gerçek metin olarak metin, her yakınlaştırmada net kalan vektör grafikler ve görsel gereken yerde görseller — metaveri, yer imleri ve bir sayfa sırasıyla birlikte tek dosyada tutulur.

Karşılaştırmanın insanları sürekli şaşırtmasının nedeni budur. Bir fotoğraf için JPG mi PDF mi kullanmalı diye sormak, net yanıtı olan makul bir sorudur (JPG). İmzalı bir sözleşme için JPG mi PDF mi diye sormak ise aslında bir biçim sorusu bile değildir — biri belgedir, diğeri bir belgenin anlık görüntüsü.

Kabın size kazandırdıkları:

• Gerçek sayfalar. Bir PDF sayfasının sabit ölçüleri vardır — A4, Letter — bu yüzden öngörülebilir biçimde yazdırılır. Görsel ise her uygulamanın kendi tahminine göre ölçeklediği, rastgele piksel boyutunda bir dikdörtgendir.
• Tek dosyada birçok sayfa. On iki sayfalık bir rapor tek bir PDF'tir. Görsel olarak on iki dosyadır, birini kaybetmek için on iki fırsattır ve tek ek kabul eden her form için sorundur.
• Seçilebilir, aranabilir metin. PDF'teki metin seçilebilir, aranabilir ve kopyalanabilir; ekran okuyucu da sesli okuyabilir. Görseldeki metin ise metnin resmidir ve bunların hiçbiri çalışmaz.
• Güvenlik ve imzalar. Parolalar, şifreleme, izinler ve dijital imzalar teknik belirtimin parçasıdır. Görseller bunların hiçbirini desteklemez.
• Arşiv güvencesi. PDF/A, uzun süreli saklama için resmi bir standarttır; belge yönetim sistemlerinin ve uyum düzenlemelerinin istemesinin nedeni budur.

Bilinmeye değer incelik: bir PDF, bir sayfanın fotoğrafından başka bir şey içermeyebilir; o zaman görselin kısıtlarını devralır — seçilebilir metin yok, aranabilir hiçbir şey yok. OCR'dan önceki tarama tam olarak budur. Kap doğrudur; içeriğin hâlâ bir metin katmanına ihtiyacı vardır ve onu OCR PDF ekler.

Yan yana

Kaydettiğiniz şeye göre seçmek

İçerikten geriye doğru düşünmek, sıkıştırma üzerine kafa yormaktan hızlıdır:

HEIC, WebP ve TIFF

Üç biçim daha, her birine bir satır ayıracak kadar sık karşımıza çıkıyor.

HEIC

iPhone'ların fotoğrafları varsayılan olarak kaydettiği biçim. JPG'den gerçekten daha iyi — kabaca yarı boyutta benzer kalite — ama Apple ekosisteminin dışındaki destek hâlâ eksik gedik; e-postayla gönderilen bir HEIC'in alıcının bilgisayarının açmayı reddettiği bir dosya olarak varmasının nedeni bu. Donanımını bilmediğiniz birine fotoğraf göndermeniz gerekiyorsa önce JPG'ye dönüştürün ya da çekim ayarını Ayarlar → Kamera → Biçimler → En Uyumlu yolundan değiştirin.

WebP

Google'ın web görsel biçimi; hem kayıplı hem kayıpsız kipleri ve saydamlığı destekler, tipik olarak eşdeğer JPG veya PNG'den %25–35 küçüktür. Güncel her tarayıcı destekler. Masaüstü yazılımları ve yükleme formları çoğu zaman desteklemez; bu yüzden bir siteden kaydedilen görseller sık sık yerelde hiçbir programın açamadığı bir biçimde elimize geçer.

TIFF

Eski profesyonel tarama ve baskı biçimi — kayıpsız, yüksek sadakatli, çok sayfayı destekler ve çok büyüktür. Matbaacılıkta, tıbbi görüntülemede ve bazı arşiv sistemlerinde hâlâ standart. Elinize çok sayfalı bir TIFF geçtiyse ve sıradan insanların açabileceği bir şey gerekiyorsa onu PDF'e dönüştürün.

Aralarında dönüştürme

Dönüştürme her yönde kolaydır ama sonucun işe yarayıp yaramayacağını iki kural belirler.

Yukarı dönüştürmek güvenlidir; aşağı dönüştürmek değil. PNG'den JPG'ye geçiş ayrıntıyı kalıcı olarak atar. JPG'den PNG'ye dönmek onu geri getirmez — zaten bozulmuş bir görselin, daha büyük dosyada kayıpsız bir kopyasını elde edersiniz. Ayrıntı bir kez gittiyse gitmiştir; bu yüzden aslı iyi biçimde saklayın ve dönüştürülmüş bir dosyayı yeniden dönüştürmek yerine kopyaları asıldan dışa aktarın.

Görsellerden PDF'e yön en yaygın olanıdır ve bilinçli yapılmaya değer olan da budur. Resimden PDF'e JPG, PNG, HEIC, WebP ve TIFF kabul eder, birden çok dosyayı tek seferde işler ve dönüştürmeden önce sayfa sırasını, sayfa boyutunu ve yönü belirlemenizi sağlar. Kullanılabilir bir belgeyle beyazlığın ortasında kalmış küçük bir resim arasındaki fark tam da bu ayarlardır — ayrıntılar resmi PDF'e dönüştürme yazısında.

Ters yönde PDF'den Görsele her sayfayı bir resim olarak işler; küçük resim veya slayt için istediğiniz budur. Ne kaybettiğiniz konusunda net olun: metin metin olmaktan çıkar, dosya aranabilirliğini yitirir ve bir sayfa bir görsele dönüşür. Bir sayfayı sunuma gömmek için doğru hamledir, hâlâ belge gibi işlev görmesi gereken her şey için yanlış.

İki pratik devam adımı. Görseller PDF'inizi makul olmayan ölçüde büyüttüyse PDF Sıkıştır onları sayfa yapısına dokunmadan yeniden kodlar. Ve PDF'iniz metin olarak okunabilmesi gereken görsellerden oluşuyorsa — bir tarama ya da sayfa fotoğrafları — OCR PDF belgeyi aranabilir kılan görünmez metin katmanını ekler.

Sıkça sorulan sorular